Σάββατο, 24 Μαΐου 2014

~Ending the straight world order~

Just give it a try...
https://www.youtube.com/watch?v=eosTHMwVhyk

Xenia by Panos Koutras (Cannes)

O Κούτρας αφηγείται την πορεία δυο έφηβων,δεύτερης γενιάς Αλβανών, που όταν η Αλβανή μητέρα τους πεθαίνει,ξεκινούν από την Αθήνα για τη Θεσσαλονίκη για να βρουν τον πατέρα που τους είχε εγκαταλείψει από πολύ μικρά παιδιά.


Εντυπωσίασε κοινό και κριτικούς η ελληνική ταινία «Ξενία» του Πάνου Κούτρα που προβλήθηκε σήμερα στο τμήμα «Ένα κάποιο βλέμμα» του 67ου κινηματογραφικού φεστιβάλ των Καννών. Ο Κούτρας («Στρέλλα») αφηγείται την πορεία δυο έφηβων, δεύτερης γενιάς Αλβανών, που, όταν η Αλβανή μητέρα τους πεθαίνει, ξεκινούν από την Αθήνα για τη Θεσσαλονίκη για να βρουν τον πατέρα που τους είχε εγκαταλείψει από πολύ μικρά παιδιά. 

Ο Κούτρας ενδιαφέρεται για τη σχέση που αναπτύσσεται σταδιακά, μέσα από το ταξίδι τους, ανάμεσα στα δύο αδέρφια (ο μικρότερος, ο ομοφυλόφιλος Ντάνυ, ζούσε στην Κρήτη με τη μητέρα του, ενώ, ο μεγαλύτερος, ο Οδυσσέας, εργαζόταν στην Αθήνα). Στην πορεία τους θα σταματήσουν αρχικά στη Λάρισα, για να συναντήσουν ένα πρώην φίλο της μητέρας τους, περνούν μια νύχτα και μια μέρα σ’ ένα εγκαταλειμμένο Ξενία (σε μερικές από τις καλύτερες σκηνές της ταινίας), πριν τελικά φτάσουν στη Θεσσαλονίκη, όπου ο Οδυσσέας παίρνει μέρος σε διαγωνισμό τραγουδιού και ο Ντάνυ καταφέρνει να συναντήσει τον υποτιθέμενο (;) πατέρα του. 

Ο Κούτρας έφτιαξε μια όμορφη, πολύ ανθρώπινη, διανθισμένη με χιούμορ, ταινία, με τους χαρακτήρες του τοποθετημένους στη σύγχρονη ελληνική πραγματικότητα, από την οποία δεν λείπουν και οι σκηνές βίας και τρομοκρατίας των μεταναστών από τα μέλη της εγκληματικής Χρυσής Αυγής. Στις αρετές της ταινίας και οι πολύ καλές ερμηνείες όλων των ηθοποιών, ιδιαίτερα των δύο νεαρών πρωταγωνιστών της, Κώστα Νικουλή (Ντάνυ) και Νίκου Γκέλια (Οδυσσέα). 
 

Mπορείτε να βρείτε εδώ το trailer: https://www.youtube.com/watch?v=L1_ozGfoXyU

Πηγή:www.skai.gr

Σάββατο, 22 Μαρτίου 2014

Όλοι μια γροθιά,όλοι μια αγκαλιά! 22.03.2014

   Τι να πρωτοπώ για τη σημερινή ημέρα,τι;Ήταν όμορφα!Ήταν υπέροχα!Περάσαμε καταπληκτικά,νομίζω!Συνθήματα,μουσικές,χρώματα,χέρι με χέρι,αγκαλιές και βλέμματα,χαμόγελα και πάθος για την ελευθερία,για μια αλλιώτικη ελευθερία σε έναν κόσμο που θα'χει σκοτώσει το φασισμό και το ρατσισμό,για έναν κόσμο ζωγραφισμένο με τα χρώματα της ψυχής μας!
   Βρεθήκαμε στην αντιρατσιστική-αντιφασιστική πορεία,δώσαμε το δικό μας χρώμα για λίγο!Πρέπει όλοι μαζί να αγωνιζόμαστε για ό,τι μας αξίζει,για τα δικαιώματά μας,για την ισότητα!Ελπίζω την επόμενη φορά να είμαστε ακόμα πιο πολλοί!Έτσι πρέπει!Εάν είμαστε ενωμένοι,θα τα καταφέρουμε!Άλλωστε,όπως είπα και σήμερα..."Τιμή μας και καμάρι μας!"

Τα φιλιά μου!



             
                               

Δευτέρα, 3 Μαρτίου 2014

Γουέλκαμ μπακ,myself!

   Eντάξει λοιπόν!Νομίζω πως μ'έχετε μάθει πια και όταν χάνομαι δε με ψάχνετε!Ξέρετε πως κάποια στιγμή θα είμαι πίσω ξανά!Απ'τη μια χαίρομαι,γιατί η αλήθεια είναι ότι πάντα καταφεύγω μετά από λίγο ή και πολύ καιρό εδώ,αλλά,απ'την άλλη,πότε θα τα παρατήσω και θα πω:"Enough is enough!",δεν ξέρω!Oυφ,τι να λέμε τώρα...;Πάνε αυτά!
   Η αλήθεια είναι πως την επιστροφή μου εδώ την οφείλω είτε στην πληκτική ζωή μου στην Αθήνα,είτε στο ακτιβιστικό κατιτίς μέσα μου που τόσο καιρό καταπιέζω μπας και ασχοληθώ με τίποτα άλλο,είτε στο ότι μες στις μοναξιές μας πρέπει να κάνουμε και κάτι χρήσιμο,είτε,τέλος(αφού σας έπρηξα),στο γεγονός ότι πριν λίγες μέρες βρέθηκα σε περίεργη θέση κι έπρεπε να αντιμετωπίσω ορισμένους Χ.Αυγίτες,βραδιάτικα,στο Σύνταγμα καθώς περίμενα το τρόλεϊ.
   Αυτό το γεγονός το θεωρώ ισάξιο εν μέρει με όλα τα άλλα,διότι ήταν η πρώτη φορά που στην Αθήνα ένιωσα να απειλούμαι σε τέτοιο βαθμό γι'αυτό που είμαι,αν και οφείλω να ομολογήσω ότι ψυχολογικά ήμουν προετοιμασμένη για όλα.Τελοσπάντων,η  αλήθεια είναι αυτό που μου συνέβη,με ταρακούνησε και είπα να ξεκινήσω ξανά και να δράσω/αντιδράσω πιο δυναμικά και πιο εντατικά πλέον,να μην τα παρατήσω πάλι!
   Eπομένως,θα συνεχίσουμε όλοι μαζί...ή θα ξεκινήσουμε απ'την αρχή απλά!
 
   Τhank you for being here!