Two transgender women promoted to official positions in India.

High-profile appointments give hope to trangenders subsisting on begging and prostitution.

 

Two recent appointments of transgender women into official positions in church and state in India indicate the growing recognition of their status in Indian society.
On Saturday Anu C became the first transgender employee of the Karnataka High Court. A senior officer of the High Court made this enlightened statement:
‘The Karnataka State Legal Services Authority (KSLSA), functioning under the High Court, has been involved in various activities to bring transgenders into the mainstream. It became clear during seminars organised by the KSLSA that a majority of them are into beggary or prostitution because they are denied jobs. There is no legal bar in the country to appoint transgenders to government posts and constitutional offices. The KSLSA and the High Court decided to address the issue by taking a first step in this regard under the initiative of the Chief Justice. We have made a small beginning and hope that it will act as a trendsetter for governments, besides motivating transgender.’
Ms. Anu told The Hindu that she was elated to get an opportunity to work in a public office.
Meanwhile, in the city of Chennai India's first transgender pastor preaches at a branch of the Evangelical Church of India. Bharathi, who was raised as a boy, told The Times of India that her childhood was harrowing: ‘I was very feminine and my classmates and neighbours would make fun of me. I became a loner and could not even complete Class 12.’ When she was 10 a sister at the local church took care of Bharathi. ‘I started reading the Bible and praying in church every day. I converted when I was 12 and was baptised a few years later in 2000,’ she said.
Now 25, Bharathi has a degree in theology and has conducted christenings at the church. She now wants to help other transgenders achieve this level of social acceptance. ‘I have formed a team to work with me among transgenders in Chengalpattu [the suburb if Chennai where she works], to bring them into the church and help them stay out of trouble,’ she said.
Transgender women are known as hijras in India and have a long recorded history in the country. Some live in all-hijra spiritual communities led by a guru and perform a role blessing birth ceremonies and weddings. Despite this, most live at the margins of society and with few employment opportunities open to them, many become sex workers or beg on the streets.

Πηγή:www.gaystarnews.com

‘Legalise gay marriage’ youths tell Scottish parliament.

All major political party youth groups unite in favour of gay and lesbian marriage in Scotland.

 

The youth and student wings of Scotland’s political parties have today united to demand the Scottish Parliament legalise same-sex marriage.
The leaders of SNP Students, Scottish Labour Students, Scottish Young Labour, Conservative Future Scotland, Liberal Youth Scotland, and the Scottish Young Greens have written a joint letter to every Member of the Scottish Parliament (MSP) calling on them to pledge their support for the Equal Marriage campaign.
In the letter, the youth leaders say ‘young people are united’ in favour of equal marriage, and argue ‘the current ban on same-sex marriage is discriminatory, and reinforces homophobia’.
The letter says: ‘Like the majority of Scots, we support full equality for lesbian, gay, bisexual and transgender people.
‘We want a progressive future for Scotland, where diversity is valued, and people are treated equally regardless of their sexual orientation or gender identity.’
The letter was welcomed by the Equality Network who hope it will put pressure on individual MSPs from all parties to clarify their position.
However marriage equality already has widespread support in all five major Scottish political parties and the Scottish government. It is predicted it will come into law in 2013.
Tom French, policy coordinator for the Equality Network, the Edinburgh-based group at the forefront of the pro-gay marriage campaign, said: ‘Today’s letter sends out a clear message; young people want to live in a modern, tolerant and diverse Scotland, free from prejudice and discrimination. Times have moved on, and attitudes have changed. We hope the Scottish government will listen and bring forward legislation to lift the ban on same-sex marriage.’
Gail Lythgoe, convener of SNP (Scottish National Party) Students, said: ‘SNP Students supports a right to equal marriage for all those who want it and the right for all religious opinions to be respected. We believe that it is correct that there is a safeguard for those who may not want to solemnise same-sex marriages. Scotland is a place of inclusiveness, fairness and equality and it is time the law was changed to reflect these values.’
Lewis Miller, chair of Scottish Labour Students, said: ‘The ability to love one another is something we should celebrate. The love between two people does not change due to who they are and the union between these two people should not change on this basis either.’
Aric Gilinsky, president of Conservative Future Scotland, added: ‘We should all support the idea of marriage equality as our government does not have the right to say that one form of love is to be preferred to the detriment of others.’
Sophie Bridger, president of Liberal Youth Scotland, argued that having civil partnerships for gay people, although they replicate marriage, is not enough: ‘Everyone should have the right to marry the person they love. Providing separate institutions for different sexualities isn't equality, it's segregation.’
David Weir, Cconvenor of Scottish Young Greens, said: ‘By backing marriage rights for same-sex couples, Scotland can show the kind of progressive society that it wants to be in the 21st century.’
And Grant Costello, chair of the Scottish Youth Parliament added: ‘The Scottish Youth Parliament are delighted to see all the youth political party wings of Scotland unite in their support for equal marriage.
‘We believe young people want to live in a truly equal Scotland, when we asked nearly 43,000 young people as part of the SYP’s Youth Manifesto, 74% supported equal marriage. We very much hope politicians will take the lead from their young counterparts and work together for equal marriage in Scotland.’
The Equal Marriage Pledge merely states: 'We support the Equal Marriage campaign to lift the ban on same-sex marriage and mixed-sex civil partnership in Scotland'. The official website includes comments from MSPs, councillors, faith groups, trade unions and others who have signed it already

Πηγή:www.gaystarnews.com.

Tunisian human rights minister: No free speech for gays.

Tunisia’s human rights minister has attacked an online gay magazine while being interviewed by homophobic TV presenter Samir El-Wafi.Minister Samir Dilou said ‘freedom of expression has its limits’ and agreed homosexuality was a ‘perversion’ which needed to be ‘treated medically’.
The attack on Gayday magazine, whose editor has faced religiously inspired hatred and death threats, comes after a month of scandals which has brought gay issues to the fore in Tunisia.
But there has been a long build-up to the current situation.
The post-revolutionary electoral campaigns used homosexuality as a political weapon between the various groups vying for power in the new Tunisia.
Supporters of the now ruling Ennahda party used ‘homosexual panic’ tactics to allege that liberal and secular parties would legalise gay rights and marriage if they were to win, they mockingly likened these other parties’ rallies to gay pride parades.
It put the spotlight on Tunisia’s lesbian, gay, bisexual and transgender community who were used to being overlooked rather than the focus of public debate.

Sex scandals and panic
Despite the uncertain atmosphere, Gayday magazine, which claims to be the first online gay title in Tunisia, launched in March 2011 and initially received little attention other than from LGBT Tunisians.
But two scandals hit prominent members of the interim government lead by the Ennahda party three weeks ago. The first was the release of the brother of the Tunisian Minister of Justice, after an allegation that he raped a young boy. The second, occurring just a few days later was a video posted on the internet by a left wing activist allegedly featuring the current Home Office minister, Ali Laarayedh in an erotic homosexual act with a fellow cellmate during the 1990s.
This gave the opposition more opportunity to use gay hatred to lambast and discredit the ruling Ennahda party. Online homophobic reactions rapidly spread over the Tunisian cyber-space.
Fadi, editor of Gayday magazine told PinkNews.co.uk: ‘It feels like suddenly, the subject of homosexuality is no longer a taboo, judging by the magnitude of homophobic posts across the Tunisian cyberspace. Of course there is some positive side just by raising the issue, but what concerned us was the excessive amount of homophobia as a political weapon.’

Liberty March denies LGBT Rights
A ‘Walk for liberties, all liberties’ attracted nearly 10,000 Tunisians on 28 January. It came after a series of human rights violations, mainly against freedom of expression. Participants chanted ‘We won’t sell our freedom!’
But most of the Tunisian gay, bi and trans people didn’t feel their presence or rights were welcome.
‘I didn’t go simply because I see freedom is portrayed by Islamists as a contradiction to their principles. They interpret it as a license for alcohol, nudity and sex which they oppose firmly,’ said Lilia, a lesbian activist.
And Marwan, a 24-year-old gay engineering student added: ‘There was no point for me to join the march. Gay rights don’t figure on their list, they don’t even consider us humans!’
Still some remained defiant, like Bilel, a 35-year-old gay teacher who told PinkNews.co.uk: ‘I went to the march because I think it’s the right time to demand freedom for all.’
The few who made it were shocked to be greeted by homophobic signs and slogans used by their fellow left wing activists.
One read: ‘0.0% is better than a successful faggot’ [ie it is better to have no support than to be a ‘gay’ like the interior minister]..
Fadi said: ‘It was really disconcerting and alarming to witness those homophobic signs and slogans during a march for human rights. It made us feel that our rights are not included.’

Gay Day Magazine ‘cursed’
Just two days after the march Gayday magazine’s cover stirred a second wave of homophobic attacks. A couple of leading and influential opposition Facebook pages posted it with provocative headlines. For example, the ‘Tunisie’ page for instance, which has almost 900,000 fans, received 423 comments it posted the cover along with the title: ‘A magazine for fags is issued in Tunisia’. This has been shared 116 times so far.
Most of the comments on the page were homophobic. They included: ‘God’s curse on them’, ‘That’s what pro-freedom activist call for, perversion and adultery in the name of freedom of expression’ and ‘The democracy we have is excessive and ridiculous. We are in a Muslim country and a magazine like this is intolerable!’
Then Samir El-Wafi, a journalist and celebrity TV presenter known for his tabloid, ranting interview techniques joined the homophobic bandwagon, posted the cover of the magazine on his Facebook page (with over 75,500 fans) followed by the following description: ‘In the chaos of freedom of expression and freeing the media, a first Tunisian magazine for fags was issued!
‘In the name of freedom and in a conservative country whose people are facing a struggle between modernity and tradition; a magazine for fags dares to come out and challenge all the circumstances, rules, morals, ethics and customs.
‘Do we need a further strife because a very small minority expresses its perversion… not caring about the feelings and the sacred beliefs of a majority?
‘Today a magazine, tomorrow a pride march, then gay marriage… and after that who knows?’
The post got 381 likes, 124 comments and 165 shares.
The next day Fadi, received hateful messages and death threats.
One from someone identifying themselves as ‘Emna’ said: ‘You are a zero. We don’t give a fuck about you. You ought to be out assisting in building the country. This is so immoral, calling to protect dirty people. God will never forgive you. This is very haraam [forbidden], we are Muslims and we can never be proud of your gay shit. You need to go and see psychiatrists and not start a magazine. Shame on you.’
‘Sabrine’ messaged him to say: ‘How could you be so impolite to do this, you belong to a Muslim society. Don’t you know that these things upset God? You’re so sinful and this one of the signs to the end of time. Fucking bitches.’
And Aymen posted on the Gayday magazine Facebook page: ‘You’re dead; don’t come to Tunisia you faggot. Even hell is disgusted to have you!’
There were, however, a few positive comments. One read: ‘I saw the link on Facebook and I was very happy to see the coming out of this magazine. I salute you for challenging and bypassing all the taboos and homophobic prejudices. It’s really a shame to see such a narrow mentality. Anyway, congratulations and good luck.’

Human Rights minister excludes gays
Samir El-Wafi continued his homophobic attack when he hosted Minister of Human Rights and Transitional Justice, Samir Dilou, on his TV show on 4 February.
Dilou told El-Wafi he’s against having such a magazine in Tunisia: ‘This country has its own history, heritage, religion and customs and we need to deal with everything on such a basis.’
El-Wafi asked: ‘We can’t deny that this phenomenon of sexual perversion exists but shall we deny these people from expression mediums?’
And Dilou responded: ‘Yes, freedom of expression has limits.
‘They live as citizens but they must respect the red lines set up by our religion, heritage and civilization.’
When asked if the magazine should be banned, the minister said: ‘I have no knowledge if this magazine have applied for a permit or not but I’m against it even though I’m a minister of human rights.’
They concluded laughing that sexual orientation is not a human right and ‘sexual perversion needs to be treated medically’.
Fadi said: ‘The situation for LGBT people remains hostile in the shadow of all this exaggerated expression on homophobia. A friend of mine and I received couple of online death threats that says we deserve to be hanged or burnt in public.
‘It’s never a good time for anyone to come out at this time but I’m glad the subject is slowly breaking through the taboo shell. A lot of work is ahead of us to repeal the 230 Article [which makes gay sex illegal] and establish equality laws for LGBT individuals in Tunisia. Gayday magazine is only a start that I hope it serves as a medium that portrays us a humans, dispels the myths around us and advocates for our rights.’

Πηγή:www.pinknews.co.uk

Finland: Gay candidate loses presidential race.

Pekka Haavisto, the openly gay candidate in Finland’s presidential race, has lost to opponent Sauli Niinistö.Haavisto, 53, was standing for the Green League. He received 37.1% of the vote, and Niinistö secured 62.9.
He had made it through to the final round of voting, but trailed behind Niinistö, of the National Coalition Party, going in.
Currently, Europe has two gay prime ministers: Iceland’s Johanna Siguraardottir and Belgium’s Elio di Rupo.
There are currently no openly gay presidents.
After sitting as member of the Finnish Parliament in the late 80s and early 90s, Haavisto worked for the UN, travelling widely before his return to domestic politics in 2007.
Haavisto is in a Finnish registered partnership with Antonio Flores, who is originally from Ecuador.
Already the first gay candidate for presidency, Haavisto would become the first openly gay man elected directly by the people as a government figurehead in Europe.
Belgium’s Elio di Rupo was appointed prime minister by the king after forming a coalition. The country had gone a year and a half without a central government.
Jerónimo Saavedra Acevedo was the president of the Canary Islands in the 80s and 90s, but it was not until 2000, when he was sitting in the Spanish senate, that he came out as gay.
The Finnish president’s direct powers over the government are limited. Though he or she has a say in international policies, the position is seen largely to represent the country’s social values.
Haavisto said: “More than one million people have supported me and I’m quite satisfied with that.”

 

Haavisto lost his bid to be the first openly gay president in Europe.

 

Πηγή:www.pinknews.co.uk

Northern Cyprus anti-gay law to be challenged...

A case has been lodged at the European Court of Human Rights against Turkey today to decriminalise homosexuality in Northern Cyprus.

The move, by the Human Dignity Trust, follows reports that Northern Cyprus’s anti-gay law continues to be employed despite assurances given by its leader that it would be repealed.
Cyprus was required by the ECHR to decriminalise consensual sex between consenting adults in 1993, but in the Turkish-occupied part of Northern Cyprus, homosexual acts are still illegal.
The case has been filed against Turkey, which the Trust said is responsible for protecting and promoting human rights in the Turkish Republic of Northern Cyprus.
Gay acts in Turkey have been legal since the Ottoman Empire of the 19th century.
The challenge, brought on behalf of an anonymous plaintiff, asserts that the laws violate his private and family life and that the resulting discrimination he suffers amounts to inhuman and degrading treatment.
Commenting today, human rights barrister and Chief Executive of the Human Dignity Trust Jonathan Cooper said: “The fact that homosexual relations remain criminalised in Northern Cyprus is a violation of international law and the rulings of the European Court of Human Rights.
“Criminalisation of identity puts people beyond protection of the law. This is not an issue of gay rights but one of upholding universal human rights. More than 80 legal systems across the globe continue to criminalise homosexuality – almost half the countries in the world.”
The Human Dignity Trust, an international organisation which uses law to decriminalise homosexuality across the globe.
The case is supported by the Northern Cyprus LGBTI organisation, the Homofobiye Karsi Inisiyatif (Initiative Against Homophobia).
The legal team, led by Nigel Pleming QC, includes Northern Cyprus lawyer Oncel Polili and Tom Mountford.
Instructing solicitors are international law firm Taylor Wessing LLP, who will be working pro bono.
Paul Callaghan, partner at Taylor Wessing LLP, said: “We are delighted to work on a pro bono basis with the Human Dignity Trust for such an important cause. This case highlights a clear breach of the international human rights law and we hope to see the legal, as well as moral, obligations addressed in the judgment.”
The Homofobiye Karsi Inisiyatif added: “All of our efforts to amend the law have been futile and Turkish Cypriot authorities are reluctant to show any good will. Despite the promises to amend the law authorities still charge people with this archaic law. The situation shows that Turkish Cypriot authorities have no courage to defend human rights.
“We are very pleased to show a good example of international solidarity with our work together with the Human Dignity Trust.”
Earlier this month, Conservative MEP Marina Yannakoudakis criticised the arrests in Northern Cyprus after the region’s leader Derviş Eroğlu had told her draft repeal legislation had been drawn up.
She said: “Dr. Eroğlu has twice promised me that the northern part of Cyprus would repeal the ban on homosexuality. I have so far taken him at his word, but now he needs to back up these words with deeds.
“There must be an immediate moratorium on arrests under Section 171 and the men arrested last month must be released without delay. Draft legislation submitted by the Communal Democratic Party must be fast-tracked through the assembly to ensure that there are no further miscarriages of justice and Dr. Eroğlu must keep his promise to sign the repeal into law.”

Πηγή:www.pinknews.co.uk

«Η μαμά αγάπησε την άλλη μαμά και μένουμε όλοι μαζί...»

  ΤΟ ΣΧΟΛΙΚΟ επιστρέφει στην πόρτα του σπιτιού στις 3 μ.μ. Ο Στέφανος και ο Δημήτρης εφορμούν με τα σακίδια στην πλάτη.Φωνές, γέλια, «έι,εγώ δεν έχω φιλί;», «πλύντε χέρια, τα φαγητό είναι έτοιμο». Τα δίδυμα αγόρια δίνουν μια μεγάλη αγκαλιά στη μαμά και ένα φιλί στην Ελένη. «Ηθελαν να μας φωνάζουν και τις δύο “μαμά”.Τους είπα όμως,για να μην μπερδευόμαστε,εμένα να με φωνάζουν με το όνομά μου» λέει η 48χρονη Ελένη,στέλεχος σε φαρμακευτική εταιρεία.Μαζί με την 50χρονη σύντροφό της Κάτια,ψυχολόγο,μεγαλώνουν τα δύο τους παιδιά, εξίμισι ετών, λίγο έξω από την Αθήνα· ένα ομόφυλο ζευγάρι που διεκδίκησε και δημιούργησε τη δική του οικογένεια, κόντρα σε στερεότυπα, κοινωνικά,βιολογικά,ρόλου,φύλου.Εν όψει του νέου νομοθετικού πλαισίου που εξετάζει το ενδεχόμενο υιοθεσίας παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια,οι δύο γυναίκες δέχτηκαν να μας ανοίξουν το σπίτι τους και την πραγματικότητά τους.
Είναι μαζί εδώ και 13 χρόνια. Τονίζουν ότι δεν έχουν να κρύψουν απολύτως τίποτε. Ο μόνος λόγος που αποφάσισαν να μη μιλήσουν με τα αληθινά τους ονόματα και να μη δείξουν τα πρόσωπά τους είναι τα παιδιά: «Ο Στέφανος και ο Δημήτρης είναι ακόμα πολύ μικροί για να μπορέσουν να το υποστηρίξουν. Αν ήταν 12 χρόνων, δεν θα είχαμε απολύτως κανένα πρόβλημα». Η πολωνή κοπέλα του σπιτιού εναποθέτει στο τραπέζι μια εντυπωσιακή παντζαροσαλάτα. «Φυσικά και γνωρίζει. Δεν της έχουμε κάνει βέβαια ανακοίνωση. Εσείς χρειάστηκε ποτέ να ανακοινώσετε στη γυναίκα που σας καθαρίζει “Είμαι παντρεμένη με αυτόν τον άνδρα που ζει στο σπίτι;”».

Οι δύο γυναίκες χαμογελούν καθώς παρακολουθούν τους γιους τους να «καταστρέφουν» με συνοπτικές διαδικασίες το σαλόνι, δείχνουν να απολαμβάνουν τη μοιρασμένη αυτή μητρότητα, τα τελετουργικά, τις ευθύνες, τις εκπλήξεις, τις χαρές της. Στη γιορτή της μητέρας πήραν και οι δύο κάρτα και γλαστράκι. «Είναι στιγμές που κλαίω από ευτυχία» λέει η Κάτια. «Βιώνω μια τέτοια πληρότητα! Πολλές φορές αγκαλιάζω τα παιδιά μου και τους λέω: “Ξέρετε ότι με έχετε κάνει τον πιο ευτυχισμένο άνθρωπο του κόσμου;”».



Εκτεθειμένη νομικά
Η Ελένη εκμυστηρεύεται ότι απολαμβάνει πλήρη ισοτιμία στον γονεϊκό της ρόλο. Συναισθηματικά τουλάχιστον. Γιατί νομικά είναι εντελώς εκτεθειμένη. «Και αυτό είναι πολύ αγωνιώδες για την οικογένειά μας. Γιατί αν, ό μη γένοιτο, συμβεί κάτι στην Κάτια,εγώ δεν έχω κανέναν λόγο και τα παιδιά είναι στον αέρα». «Θα μπορούσαν ακόμα και κάποιοι συγγενείς να τα διεκδικήσουν, γιατί υπάρχει και μια ακίνητη περιουσία» συμπληρώνει η Κάτια, η οποία λίγο προτού γεννήσει έσπευσε σε έναν συμβολαιογράφο. «Αν συμβεί κάτι σ΄ εμένα, η Ελένη θα διαχειρίζεται τα πάντα η ίδια και υπέρ των παιδιών. Κανένας όμως δεν σου διασφαλίζει ότι αυτό δεν θα διαρραγεί». Η Ελένη υποδέχεται με ενθουσιασμό την αναθεώρηση του υπάρχοντος νομοθετικού πλαισίου και το ενδεχόμενο να δοθεί το δικαίωμα υιοθεσίας σε ομοφυλόφιλα ζευγάρια: «Το θεωρώ πολύ σημαντικό. Είναι η πρώτη φορά που βλέπω ένα ανοιχτό κράτος που θέλει να με προστατεύσει». Στο ερώτημα αν η ελληνική κοινωνία είναι έτοιμη για ένα τέτοιο βήμα είναι κατηγορηματική: «Γιατί να μην είναι δηλαδή; Είναι υποχρεωμένοι να διασφαλίσουν ότι όλοι οι έλληνες πολίτες έχουν τα ίδια δικαιώματα.Εδώ έχει γίνει αποδεκτό σε πολύ συντηρητικές χώρες,δεν θα γίνει στη χώρα της ελευθερίας και της δημοκρατίας;

«Εργοστάσιο υιοθεσιών...»«Η σκέψη για παιδί υπήρχε σχεδόν από την αρχή της σχέσης» εξηγεί η Ελένη. «Από την πρώτη στιγμή που συνάντησα την Κάτια- γνωριστήκαμε σε ένα φιλικό σπίτι- ένιωσα ότι υπάρχει μια τρομερή χημεία.Και νομίζω ότι ήταν στον δεύτερο χρόνο της γνωριμίας μας που είπα ότι θα ήταν πολύ ωραίο να κάνουμε παιδιά μαζί». Η ανάγκη της μητρότητας είναι η ίδια σε μια ομοφυλόφιλη γυναίκα; «Είναι ακριβώς η ίδια. Κάποιες θέλουν παιδί, κάποιες όχι. Ακριβώς όπως συμβαίνει και στις ετεροφυλόφιλες».

Δεν άργησαν να μπουν στη διαδικασία της υιοθεσίας. Γρήγορα όμως εγκατέλειψαν την προσπάθεια. Οχι μόνο λόγω της επώδυνης (και για τα ετερόφυλα ζευγάρια) γραφειοκρατίας, ούτε μόνο επειδή τις απωθούσε το «εργοστάσιο» υιοθεσιών που έχει στηθεί. «Η αλήθεια είναι ότι πριν από οκτώ χρόνια είχα τη δυνατότητα να υιοθετήσω μόνη μου,διότι τότε ακόμη επιτρεπόταν σε μονογονεϊκές οικογένειες» εξηγεί η Κάτια. «Ενιωθα όμως τρομερή ανασφάλεια,γιατί ερχόταν η κοινωνική λειτουργός στο σπίτι και εγώ έπρεπε να κρύβω τη ζωή μου,έπρεπε να κρύβω την Ελένη. Δεν άντεχα όμως να ζω αυτό το ψέμα».

Ετσι αποφάσισαν να αποκτήσουν δικό τους παιδί. Οπως υπογραμμίζουν, δεν τέθηκε ποτέ θέμα ποια θα είναι εκείνη που θα κυοφορούσε. «Η Κάτια ήθελε πολύ να γεννήσει...Εγώ δεν είχα αντίρρηση, όμως αν δεν μπορούσε για κάποιον λόγο εκείνη, θα το έκανα εγώ» λέει η Ελένη. «Για μένα ήταν πολύ έντονη η ανάγκη να γεννήσω, γιατί είμαι και υιοθετημένη» εξηγεί η Κάτια.

Οι προσπάθειες ξεκίνησαν όταν η ίδια ήταν 39 ετών. Εκείνη ήταν που πήρε την πρωτοβουλία για ένα βήμα παραπέρα. «Πήραμε και από τις δύο μας ωάρια. Η Ελένη ήθελε από την αρχή να βάλω μόνο δικά μου,όμως εγώ επέμενα, το είχα ανάγκη, πίστευα ότι έτσι θα ήταν καλύτερη η μοιρασιά. Στον γιατρό έκανε εντύπωση,αλλά μας δήλωσε ότι ήταν καθαρά δική μας απόφαση. Θυμάμαι τότε ήταν η μοναδική φορά που είχα δει τη μητέρα μου,που ήταν ένας πολύ ανοιχτός γενικά άνθρωπος,κάπως σκεπτική. Μου είπε:“Γιατί να πάρεις και ωάρια της Ελένης;”.“Γιατί όχι;”.Γύρισε λοιπόν και μου είπε: “Βρε Κάτια μου, θα κάνεις χοντρά παιδιά!”».

Εξωσωματική και εγκυμοσύνη για δύοΕτσι βίωσαν μαζί τα οργανικά και συναισθηματικά σκαμπανεβάσματα της εξωσωματικής, τις καθημερινές ενέσεις, την αγωνία, την αναμονή, τις ετυμηγορίες του εμβρυολόγου. «Δεν ξέρουμε ποιας είναι τα ωάρια και δεν μας ενδιαφέρει καθόλου. Αλλωστε τι να το κάνουμε το τεστ DΝΑ;Ο Στέφανος είναι ίδιος η Κάτια και ο Δημήτρης είναι ίδιος εγώ!». Και η εγκυμοσύνη ήταν, σύμφωνα με την Κάτια, μια μοιρασμένη εμπειρία: «Δεν θα μπορούσα ποτέ να κάνω παιδί μόνη μου. Η Ελένη το ζούσε κοντά μου. Εβαζε ακουστικά πάνω στην κοιλιά μου,με προστάτευε τρομερά...».

Μέσα στο μαιευτήριο ήταν που αντιμετώπισαν τα πρώτα «γραφειοκρατικής» φύσεως προβλήματα. «Επειδή είχα διαβήτη κύησης, τα παιδιά χρειάστηκε να μείνουν δύο ημέρες στην Εντατική.Πήγα,όπως πάντα,συνοδευόμενη από την Ελένη, αλλά δεν την άφηναν να μπει. Επρεπε να επέμβει ένας δικός μας γιατρός, που βρέθηκε τυχαία εκεί, για να επιτραπεί η είσοδος και σε εκείνη.Οταν εγώ γύρισα τελικά στο σπίτι με τον Στέφανο, η Ελένη πηγαινοερχόταν στο μαιευτήριο μεταφέροντας δικό μου γάλα στον Δημήτρη που είχε μείνει δύο ημέρες ακόμη για παρακολούθηση».

Πριν από περίπου δύο χρόνια, όταν τα παιδιά είχαν κλείσει τα τέσσερα, έμαθαν «με θεατρικό τρόπο» όλη την αλήθεια. «Τοκ,τοκ,τοκ,χτύπησα εγώ μια μέρα την πόρτα στο σπίτι μιας φίλης μου» άρχισε την εξιστόρηση η Κάτια. «Βλέπω μέσα την Ελένη. Α, Ελένη, τι κάνεις. Γνωριστήκαμε,αγαπηθήκαμε πάρα πολύ και ξεκινήσαμε να μένουμε στο ίδιο σπίτι. Θέλαμε λοιπόν να κάνουμε δύο αγόρια,έναν Στέφανο και έναν Δημήτρη. Δεν μπορούσαμε όμως να κάνουμε εμείς παιδιά,γιατί έχουμε δύο αβγουλάκια. Για να γίνει όμως ένα παιδάκι, πρέπει να ενωθεί ένα αβγουλάκι με ένα σποράκι, σαν αυτά που έχετε εσείς που είστε αγόρια.Ετσι πήγαμε σε ένα μεγάλο εργαστήρι,σαν αυτό του Αϊ-Βασίλη, χτυπήσαμε την πόρτα,τοκ,τοκ,μας άνοιξε αυτός ο φοβερός επιστήμονας, άνοιξε ένα μικρό κουτάκι και έβγαλε από μέσα δύο σποράκια.Τα έβαλα εγώ στην κοιλίτσα μου και να τα τα παιδάκια».

Είπαν «ναι» σε υιοθεσία από ομόφυλα ζευγάριαΣτην Ευρώπη η υιοθεσία ανηλίκου από ομόφυλα ζευγάρια επιτρέπεται στην Ανδόρα, στην Ολλανδία, στο Βέλγιο, στη Δανία, στην Ισπανία, στην Ισλανδία, στη Νορβηγία, στη Σουηδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο.

Επίσης, επιτρέπεται στην Αργεντινή, στην Ουρουγουάη, στη Νότια Αφρική, στις ΗΠΑ και σε τρεις Πολιτείες της Αυστραλίας.

Η υιοθεσία του βιολογικού του παιδιού ή της συντρόφου επιτρέπεται σε όλες τις παραπάνω ευρωπαϊκές χώρες, καθώς και στη Φινλανδία, στη Γερμανία και στη Γροιλανδία.

Σήμερα στις ΗΠΑ 65.000 παιδιά είναι υιοθετημένα από ομοφυλόφιλους.Τα ηνία κρατάει φυσικά η Καλιφόρνια: πάνω από 16.000 παιδιά με γκέι γονείς.

Ενα 4% των υιοθετημένων παιδιών στις ΗΠΑ μεγαλώνουν με ομοφυλόφιλους γονείς.

Πρόσβαση σε τεχνικές μεθόδους γονιμοποίησης και αναπαραγωγής έχουν τα ομόφυλα ζευγάρια στο Βέλγιο, στη Δανία, στη Φινλανδία, στην Ισλανδία, στην Ολλανδία, στη Νορβηγία, στη Ρουμανία, στην Ισπανία, στη Σουηδία και στο Ηνωμένο Βασίλειο.

«Η αλήθεια ασπίδα των παιδιών απέναντι στους κακόβουλους»
Τι απαντούν η Ελένη και η Κάτια σε κάποιες έρευνες που θέλουν τα παιδιά των ομόφυλων ζευγαριών να έχουν περισσότερες πιθανότητες να γίνουν τα ίδια ομοφυλόφιλα; «Είμαστε υπέρ των ερευνών. Τόσα χρόνια όμως γιατί δεν έχουμε δει μια έρευνα για το πόσοι ομοφυλόφιλοι γεννιούνται από ετεροφυλόφιλα ζευγάρια; Ή τι ψυχολογικά προβλήματα έχουν τα παιδιά των ετεροφυλόφιλων;» . Το ενδεχόμενο να γίνουν οι γιοι τους γκέι δεν τις απασχολεί ποσώς: «Εκείνο που μας ενδιαφέρει είναι να γίνουν ευτυχισμένοι» .

Αμφότερες υποστηρίζουν ότι η δική τους οικογένεια δεν διαφέρει σε τίποτε από μια οποιαδήποτε οικογένεια με δύο ζωηρά νήπια. «Μια μαμά που είχε φέρει το παιδάκι της στο σπίτι να παίξει με τα δικά μας μάς είχε πει:“Εσείς που είσαστε δύο γυναίκες θα τα πηγαίνετε πιο καλά!Τη διαβεβαιώσαμε ότι...δυστυχώς δεν υπάρχει καμία απολύτως διαφορά.Και γκρινιάζουμε και τσακωνόμαστε και αγαπιόμαστε...» .

Δεν υπάρχουν διακριτοί ρόλοι, μητρικός, πατρικός, αρσενικός, θηλυκός: «Αλλωστε όλοι έχουμε πολλούς ρόλους μέσα μας. Εμείς λειτουργούμε μέσα από αυτή την ελευθερία» . Το περιβάλλον τους (συγγενείς, συνεργάτες, δάσκαλοι των παιδιών) έχει αγκαλιάσει την επιλογή τους. «Τα παιδιά είναι πολύ καλοί μαθητές, έχουν άπειρους φίλους, όλοι τούς λατρεύουν. Μέχρι στιγμής δεν έχουμε ακούσει τίποτε που να μας έκανε να νιώσουμε άβολα.Ούτε στη γειτονιά,ούτε στο σχολείο των παιδιών- μέχρι πέρυσι πήγαιναν σε δημόσιο. Τώρα το τι μπορεί να λέει κανείς από πίσω, δεν μας αφορά». Τα παιδιά με τι έχουν θωρακιστεί σε ενδεχόμενα περίεργα ή κακόβουλα σχόλια; «Με ό,τι θα έπρεπε να θωρακίζονται όλα τα παιδιά και όλοι οι ενήλικοι:με την αλήθεια.Ποιος ο λόγος να ζούμε αν δεν είμαστε κοντά στην αλήθεια μας;».

«Δεν τους λείπει ο μπαμπάς, υπάρχει τόση αγάπη»Ισως η μόνη διαφορά είναι ότι ο Στέφανος και ο Δημήτρης μυήθηκαν εξ απαλών ονύχων στη διαφορετικότητα. «Δεν θα κάνουμε ποτέ κριτική αν κάποιος έχει μπαμπά,αν έχει μαμά,αν οι γονείς του είναι χωρισμένοι κτλ., γιατί όλες οι οικογένειες είναι διαφορετικές» λέει η Κάτια. «Ηταν δύο ετών όταν τους κατέβασα στον κήπο και τους έδειξα τις λεμονιές. Κόβαμε ένα λεμονάκι από τη μία λεμονιά, ένα από την άλλη,το κοιτάζαμε το μυρίζαμε...Τους ρωτούσα:“Είναι η μία λεμονιά ίδια με την άλλη;”. “Οχι”.“Είναι το ένα λεμονάκι ίδιο με το άλλο;”.“Οχι”.Δεν τους το είπα επειδή είμαι σε μια ομοφυλοφιλική σχέση. Και με άντρα να ήμουν, το ίδιο θα τους έλεγα. Αυτή είναι η αλήθεια της ζωής. Δεν είναι τυχαίο ότι μια μέρα ο Στέφανος ρώτησε για το υιοθετημένο παιδί μιας φίλης:“Δεν έχει μπαμπά;”. Του απάντησα “όχι” και ύστερα τον ρώτησα:“Εσύ έχεις μπαμπά;”. Μου είπε:“Μαμά, δεν με νοιάζει αν έχω μπαμπά, εγώ έχω τον αδελφό μου,εσένα και την Ελένη”».

Στην ερώτηση αν η απουσία του ανδρικού προτύπου επηρεάζει την ομαλή ψυχοσωματική ανάπτυξη των παιδιών, η Κάτια απαντά: «Τα παιδιά μεγαλώνουν μέσα σε μια οικογένεια με δύο γυναίκες,δύο μαμάδες.Δεν είναι ότι δεν υπάρχει πια ο μπαμπάς, δεν υπήρξε ποτέ, δεν βίωσαν κάποια απώλεια. Μεγαλώνουν χαρούμενα, γιατί να τους λείπει κάτι;Στο περιβάλλον τους υπάρχουν ανδρικά πρότυπα, π.χ. έχουν τον νονό τους,δικούς μας φίλους. Δηλαδή, όταν θα φτάσουν στην εφηβεία και θα χρειαστεί ενδεχομένως να κάνουν κάποιες “ανδρικές” κουβέντες,έχουν ανθρώπους να μιλήσουν».

Ο Στέφανος και ο Δημήτρηςτρώνε βανίλια «υποβρύχιο» και ετοιμάζονται για σκανδαλιές στον κήπο. «Βάλτε ένα φούτερ, δεν έχει ακόμα τόση ζέστη!». «Μια οικογένεια για να είναι υγιής δεν χρειάζεται τίποτε άλλο από αγάπη» λένε η Ελένη και η Κάτια. Στην ερώτηση ποια φιλοσοφία ζωής θέλουν να περάσουν στα δύο τους αγόρια, δεν χρειάζεται να το σκεφτούν: «Τον σεβασμό στον εαυτό τους. Αρα και στον διπλανό τους.Οποιος και να είναι».

«Διαφέρουμε χωρίς να είμαστε κάτι διαφορετικό»ΕΧΟΥΝ ΕΛΑΧΙΣΤΟΥΣ φίλους γκέι, όπως παραδέχονται οι ίδιες. «Μόνο μια-δυο φίλες» λέει η Ελένη. «Πολλοί έχουν πρόβλημα με τον εαυτό τους,δεν μπορούν να υποστηρίξουν τις επιλογές τους.Θα έλεγα μάλιστα πως όταν είπαμε ότι η Κάτια είναι έγκυος και ότι σε λίγο θα έρχονταν στον κόσμο τα παιδιά μας, περισσότερο σοκαρίστηκαν οι γκέι.Ηταν σχεδόν σαν να σου έλεγαν:“Πώς γίνεται εγώ ακόμη να κρύβω ποιος είμαι και εσύ να προχωράς στο επόμενο βήμα.” Εμείς θέλουμε πάνω απ΄ όλα δίπλα μας ανθρώπους συμφιλιωμένους με τον εαυτό τους, είτε είναι ομοφυλόφιλοι είτε όχι».

«Προ ετών κάπως είχε γίνει και είχαμε έρθει σε επαφή με ένα άλλο ζευγάρι ομοφυλόφιλων μαμάδων» καταθέτει τη δική της εμπειρία η Κάτια . «Μίλησα τηλεφωνικά με τη μία και την άκουσα να λέει στην κόρη της:“Είδες; Να μην έχεις πρόβλημα, υπάρχουν και άλλες οικογένειες...”. Μόλις το άκουσα αυτό, έκοψα την επαφή. Δεν θα αφήσω κανέναν να μεταφέρει το δικό του πρόβλημα στη δική μου οικογένεια.Με ενοχλεί επίσης αυτή η γκετοποίηση, να γίνει π.χ. μια ιστοσελίδα με γκέι μητέρες.Δεν είμαστε κάτι διαφορετικό» .

Η ματιά του ΧόλιγουντΤα ομόφυλα ζευγάρια και τα απρόοπτα που προκύπτουν προσέγγισε και ο κινηματογράφος. «Τα παιδιά είναι εντάξει» (2010) της Λίζα Τσολοντένκο είναι μια τέτοια ταινία που κέρδισε μία Χρυσή Σφαίρα και τέσσερις υποψηφιότητες Οσκαρ. Μια ήσυχη και ευτυχισμένη τετραμελής αμερικανική οικογένεια, με τη Νικ (την υποδύεται η Ανέτ Μπένινγκ, αριστερά) και την Τζουλς (τον ρόλο κρατά η κοκκινομάλλα Τζουλιάν Μουρ ) να βρίσκονται επικεφαλής. Είναι παντρεμένες και μένουν στα προάστια της Νότιας Καλιφόρνιας μαζί με τα έφηβα παιδιά τους, την Τζόνι (σε πρώτο πλάνο) και τον Λέιζερ (μόλις που διακρίνεται πίσω). Οι μαμάδες τα ανάθρεψαν σωστά και με κανόνες οι οποίοι κλονίζονται όταν τα βλαστάρια τους σκαλίζουν τις... ρίζες τους αναζητώντας τον βιολογικό τους πατέρα. Από εκεί και μετά αναλαμβάνει το Χόλιγουντ με ανατροπές, χιούμορ και απρόοπτες καταστάσεις.

Πηγή:ΤΟ ΒΗΜΑ και lesbian.gr

Προωθείται νόμος για το σύμφωνο συμβίωσης στην Κύπρο.

Εντολές από τον υπ. Εσωτερικών για τροποποίηση του νόμου περί γάμου μετά την έκθεση της Επ. Διοικήσεως. Η Επίτροπος Διοίκησης, Ελίζα Σαββίδου, με την τοποθέτησή της υπενθυμίζει στην κυβέρνηση και στη Βουλή αυτή την εκκρεμότητα, η οποία θα ρυθμίζει και τις εκτός γάμου σχέσεις ετερόφυλων ζευγαριών.

Εντολές από τον υπ. Εσωτερικών για τροποποίηση του νόμου περί γάμου μετά την έκθεση της Επ. Διοικήσεως. Η Επίτροπος Διοίκησης, Ελίζα Σαββίδου, με την τοποθέτησή της υπενθυμίζει στην κυβέρνηση και στη Βουλή αυτή την εκκρεμότητα, η οποία θα ρυθμίζει και τις εκτός γάμου σχέσεις ετερόφυλων ζευγαριών.
Όπως τονίζει και στη συνέντευξή της, η νομική αναγνώριση προσώπων του ιδίου ή διαφορετικού φύλου θα διασφαλίζει τα μέλη μιας τέτοιας οικογένειας και βεβαίως ανταποκρίνεται στη βαθμιαία αλλαγή που συντελείται στην κυπριακή κοινωνία αναφορικά με τις αντιλήψεις για τον γάμο. Όπως αναφέρεται στη νέα έκθεση, η νομική παραγνώριση μιας κοινωνικής πραγματικότητας αναπαράγει αρνητικά στερεότυπα και προκαταλήψεις έναντι των προσώπων αυτών.
Η παρέμβαση της κ. Σαββίδου αντικατοπτρίζει τα όσα συμβαίνουν στην κοινωνία. Τα τελευταία δυόμισι χρόνια, από τότε δηλαδή που άρχισε τη λειτουργία της η οργάνωση Αccept – ΛΟΑΤ Κύπρου, προκαλώντας τον δημόσιο διάλογο στα θέματα ομοφυλοφιλίας με στόχο τη διαμόρφωση μιας κοινωνίας απαλλαγμένης από διακρίσεις στη βάση σεξουαλικού προσανατολισμού, ψηλαφίζοντας κανείς τα δρώμενα στην κυπριακή κοινωνία διαπιστώνει ότι ολοένα και περισσότερα άτομα εκφράζουν τον ομοφυλοφιλικό τους σεξουαλικό προσανατολισμό και ολοένα και περισσότεροι γίνονται αποδεκτοί. Αυτό διαπιστώνει και η ίδια η Accept, μέσω του εκπροσώπου της, Γιώργη Ρεγγίνου.
Ο υπουργός Εσωτερικών, Νεοκλής Συλικιώτης, σε δήλωσή του στην «Κ» ανέφερε ότι δόθηκαν ήδη εντολές στους τεχνοκράτες του Υπουργείου του να προβούν στις αναγκαίες τροποποιήσεις στη νομοθεσία περί γάμου, στην οποία θα συμπεριληφθεί και η πρόνοια για το σύμφωνο συμβίωσης. Μία τροποποίηση η οποία θα καλύπτει τόσο τα ομόφυλα όσο και τα ετερόφυλα ζευγάρια.
Από την πλευρά του, ο πρόεδρος της Βουλής, Γιαννάκης Ομήρου, μας δήλωσε πως ασφαλώς και επιβάλλεται ο εκσυγχρονισμός, με γνώμονα πάντα τις αντιλήψεις της κοινωνίας. «Δεν πρέπει να λειτουργούμε ισοπεδωτικά και να γίνονται άκαιρες ή πρόωρες κινήσεις που να συναντούν τη δυσφορία των πολιτών. Θυμηθείτε για παράδειγμα την κατάργηση των εκκλησιαστικών δικαστηρίων και την υιοθέτηση των διαζυγίων. Υπήρξε μια ωριμότητα σε εκείνο το ζήτημα. Άρα είναι θέμα ωρίμασης μέσα στην κοινωνία και αυτού του ζητήματος και άλλων θεσμών που ενδεχομένως να ισχύουν σε μερικές ευρωπαϊκές χώρες –διότι δεν είναι αναγκαστικό κεκτημένο–, από αυτά δηλαδή που υποχρεούται η Κυπριακή Δημοκρατία να εισαγάγει», επεσήμανε.
Η νομοθεσία διαμορφώνει συνειδήσεις
Δύο παράπονα από ομόφυλα ζευγάρια ενώπιον της Επιτρόπου Διοικήσεως
– Κυρία Σαββίδου, ποιος πιστεύετε είναι ο βασικός λόγος για τον οποίο ακόμη δεν κατοχυρώθηκε το δικαίωμα των ομόφυλων ζευγαριών να συνάπτουν σύμφωνο συμβίωσης;
– Πιστεύω ότι οφείλεται κυρίως στην προσήλωση της κυπριακής κοινωνίας στην παραδοσιακή μορφή του γάμου και της οικογένειας αλλά και στον φόβο που βασίζεται κυρίως σε άγνοια και σε αρνητικά στερεότυπα. Φαίνεται να θεωρείται ότι η εισαγωγή αυτής της νομοθετικής ρύθμισης θα θέσει σε κίνδυνο τον θεσμό του γάμου.
– Μα ο γάμος περνά κρίση… Πιστεύετε ότι η βασική ανάγκη για την οποία πρέπει να κατοχυρωθεί το σύμφωνο συμβίωσης είναι η ρύθμιση των περιουσιακών σε περίπτωση μακροχρόνιων σχέσεων;– Η λήψη κοινωνικών παροχών, η ρύθμιση των περιουσιακών και κληρονομικών σχέσεων και η διασφάλιση των παιδιών που προκύπτουν από τις συμβιώσεις αυτές είναι μόνο λίγοι από τους λόγους για την κατοχύρωση του συμφώνου. Το σημαντικότερο είναι ότι η καθιέρωση ενός τέτοιου συμφώνου θα δώσει την ευκαιρία σε πολλά άτομα, που για οποιουσδήποτε λόγους δεν επιθυμούν να συνάψουν γάμο, να προσδώσουν μονιμότερες και έννομες συνέπειες στη συμβίωσή τους, οι οποίες θα προκύπτουν από την ελεύθερή τους βούληση.
– Κάποιοι ενδεχομένως πιστεύουν ότι η κοινωνία δεν είναι έτοιμη να δεχτεί τη συμβίωση ομόφυλων ζευγαριών. Αυτό αποτελεί λόγο για τη μη υιοθέτησή του;
– Σε καμία περίπτωση δεν μπορεί να αποτελέσει δικαιολογία αυτός ο ισχυρισμός. Εξάλλου, η εμπειρία έχει δείξει ότι η κοινή γνώμη είναι θετικότερη στις χώρες που έχουν προβεί στη θεσμοθέτηση της συμβίωσης των ομόφυλων ζευγαριών. Ας μην ξεχνάμε ότι η νομοθεσία διαπλάθει και διαμορφώνει συνειδήσεις και συνεπώς μπορεί να συνδράμει στην κατάρριψη των αρνητικών στερεοτύπων και των προκαταλήψεων.
– Πόσα παράπονα τέθηκαν ενώπιόν σας μέχρι στιγμής λόγω της μη νομικής αναγνώρισης των σχέσεων ομόφυλων ζευγαριών;
– Στα πλαίσια της αρχής της ελεύθερης διακίνησης και εγκατάστασης των Ευρωπαίων πολιτών έχουν υποβληθεί δύο σχετικά παράπονα. Στη συνέχεια ακολούθησε η υποβολή τριών παραπόνων για την απουσία νομοθετικής ρύθμισης των συμβιωτικών σχέσεων ανάμεσα σε άτομα του ιδίου φύλου.
– Η άρνηση του κράτους να αναγνωρίσει δικαιώματα σε ομόφυλα ζευγάρια συνιστά διάκριση λόγω σεξουαλικού προσανατολισμού, σύμφωνα με το ΕΔΑΔ. Μπορεί σήμερα ένα ομόφυλο ζευγάρι να καταγγείλει την Κύπρο στο ΕΔΑΔ;
– Το ΕΔΑΔ, μέσα από τη νομολογία του, έχει θέσει ένα μίνιμουμ προστασίας των δικαιωμάτων των ομοφυλόφιλων ατόμων, καταδικάζοντας εθνικές πρακτικές που οδηγούν σε διακρίσεις και ανισότητες εις βάρος των ατόμων αυτών. Ωστόσο, το Δικαστήριο δεν υποχρεώνει τα κράτη-μέλη του Συμβουλίου της Ευρώπης να προβούν σε υιοθέτηση του συμφώνου συμβίωσης ή του γάμου ανάμεσα στα άτομα του ιδίου φύλου. Στα πλαίσια αυτά, ένα ομόφυλο ζευγάρι δεν μπορεί να καταγγείλει την Κύπρο στο ΕΔΑΔ για την απουσία νομοθετικής ρύθμισης, μπορεί όμως να προσφύγει στο Δικαστήριο στην περίπτωση που κάποιο από τα δικαιώματα που προβλέπονται στην Ευρωπαϊκή Σύμβαση των Δικαιωμάτων του Ανθρώπου (ΕΣΔΑ) δεν ασκείται ακώλυτα.
– Είναι έτοιμη η κυπριακή κοινωνία να αποδεχτεί την υιοθέτηση παιδιών από ομόφυλα ζευγάρια;– Πιστεύω πως είναι πρώιμη μια τέτοια συζήτηση γιατί πλέον η τεκνοποιία έχει αποσυνδεθεί από την έννοια του γάμου και της συμβίωσης. Είναι σημαντικό να προχωρούμε με μικρά αλλά σταθερά βήματα και να εστιάζουμε σε ένα ζήτημα κάθε φορά. Σε κάθε περίπτωση, δεν θεωρώ ότι η συζήτηση για το σύμφωνο συμβίωσης πρέπει να συνδέεται με την υιοθεσία παιδιών, καθώς το δεύτερο αυτό ζήτημα θα κριθεί, όποτε κριθεί, με γνώμονα το βέλτιστο συμφέρον του παιδιού.
– Είχατε κάποια αντίδραση από την υποβολή της έκθεσής σας στον υπουργό Εσωτερικών και στον πρόεδρο της Βουλής; Τι αναμένετε; Τροποποίηση νομοθεσιών;
– Ακόμα δεν έχουμε ανταπόκριση. Ωστόσο, μετά την υποβολή της προηγούμενής μου έκθεσης αναφορικά με τη νομική κατοχύρωση των σχέσεων των ομόφυλων ζευγαριών, το Υπουργείο εκδήλωσε τη διάθεσή του να ερευνήσει το ενδεχόμενο θεσμοθέτησης των συμβιωτικών σχέσεων, καλώντας τα άλλα υπουργεία και υπηρεσίες να διαβιβάσουν τις απόψεις τους. Αντίστοιχη θετική διάθεση εκδηλώθηκε και από βουλευτές, μετά την υποβολή της έκθεσής μου, για τη λήψη σύνταξης χηρείας στις περιπτώσεις μακρόχρονης και σταθερής ελεύθερης συμβίωσης, καθώς το θέμα συζητήθηκε στην Κοινοβουλευτική Επιτροπή Εργασίας.
Ομόφυλα ζευγάρια από την Κύπρο τέλεσαν γάμο στο εξωτερικό
«Η αναγνώριση της σχέσης ομόφυλων ζευγαριών από την πολιτεία, έστω κι αν δεν είναι η κυπριακή πολιτεία, προσδίδει στη σχέση τους σταθερότητα και μια νομιμότητα»
Η έκθεση της Επιτρόπου Διοικήσεως ανακινεί λοιπόν το θέμα της κατοχύρωσης του συμφώνου συμβίωσης μεταξύ ομόφυλων ζευγαριών και η Accept ετοιμάζεται για κινητοποιήσεις προς όλες τις κατευθύνσεις. Εκπρόσωπος της οργάνωσης, ο Γιώργης Ρεγγίνος, ανέφερε στην «Κ» ότι η Accept – ΛΟΑΤ Κύπρου τονίζει ότι ειδικά η Βουλή και το Υπουργείο Εσωτερικών πρέπει να λάβουν πολύ σοβαρά υπόψη την έκθεση αυτή.
Η μέχρι σήμερα άρνηση του κράτους να ρυθμίσει αυτό το θέμα, όπως επεσήμανε, συνιστά διάκριση, σύμφωνα με πολλές αποφάσεις του ΕΔΑΔ, καθώς στην Κύπρο σήμερα η χωρίς γάμο συμβίωση, ακόμα και μακρόχρονη και σταθερή, δεν συνεπάγεται δικαιώματα ούτε ρυθμίζει περιουσιακές ή άλλες σχέσεις μεταξύ των συντρόφων. «Η ρύθμιση αυτή αποτελεί ανταπόκριση σε μία εξελισσόμενη κοινωνική πραγματικότητα και σε πραγματικές ανάγκες ατόμων που είναι ισότιμα μέλη της κοινωνίας μας. Το γεγονός αυτό επιβεβαιώνεται και ενισχύεται τόσο από τις αντίστοιχες νομοθετικές πρόνοιες πολλών ευρωπαϊκών χωρών, όσο και από τις επιταγές του ευρωπαϊκού και διεθνούς δικαίου για εξάλειψη κάθε μορφής διάκρισης».
Στόχος της Accept, όπως ανέφερε ο κ. Ρεγγίνος, δεν είναι να έρθει σε νομική ή άλλη αντιπαράθεση με την πολιτεία. «Πιστεύουμε στον διάλογο, στην κατάθεση επιχειρημάτων και στην αλληλοκατανόηση, ως τρόπους επίλυσης προβλημάτων. Μια καταγγελία της Κύπρου στο ΕΔΑΔ, όχι μόνο θα μας εκθέσει ως κράτος, αλλά θα καθυστερήσει και πολύ τα επειγόντως αναγκαία δικαιώματα όλων των πολιτών. Φυσικά, αν η πολιτεία δεν συνεργαστεί, δεν θα φεισθούμε προσπαθειών να κατοχυρώσουμε αυτά τα δικαιώματα, αφού όμως πρώτα εξαντλήσουμε όλα τα δημοκρατικά μέσα που μπορούμε να χρησιμοποιήσουμε».
Επικαλούμενος μελέτες που έγιναν σε χώρες με νομικές ρυθμίσεις για τα ομόφυλα ζευγάρια, υποστήριξε ότι αυτές δείχνουν ξεκάθαρα πιο υγιή εικόνα, τόσο των ζευγαριών αυτών, όσο και γενικότερα της κοινωνίας.
«Οι κοινωνικές παροχές που θα απορρέουν από το σύμφωνο, ενώ είναι πολύ σημαντικές για τους λήπτες, είναι το λιγότερο επωφελές απότοκο, καθώς θα έπρεπε να διασφαλίζονται ήδη από την πολιτεία. Μια πολιτεία που, για πολλούς ανθρώπους, εξακολουθεί να κάνει αρνητικές διακρίσεις σε ορισμένα μέλη της».
Ερωτηθείς εάν υπάρχουν ομόφυλα ζευγάρια στην Κύπρο που αποφάσισαν να τελέσουν γάμο σε άλλες χώρες, όπου αυτό είναι επιτρεπτό, απάντησε θετικά, σημειώνοντας ότι «η δημιουργία οικογένειας αποτελεί, για πολλούς ανθρώπους, την ολοκλήρωση μιας σοβαρής συναισθηματικής σχέσης. Ο άνθρωπος, ως κοινωνικό ον, συχνά έχει την ανάγκη να μοιράζεται στιγμές, ακόμα και μια ζωή ολόκληρη, με έναν άλλο άνθρωπο. Αυτή η ανάγκη είναι που οδηγεί αρκετά ομόφυλα ζευγάρια να τελέσουν τον γάμο τους εκτός Κύπρου. Η αναγνώριση της σχέσης τους από την πολιτεία, έστω κι αν δεν είναι η κυπριακή πολιτεία, δίνει στα ζευγάρια αυτά και στη σχέση τους μια σταθερότητα, μια νομιμότητα, μια σοβαρότητα. Στοιχεία που είναι πολύ αναγκαία για την ομαλή διεξαγωγή της καθημερινότητας αλλά και την αίσθηση οικογένειας στα ζευγάρια αυτά», κατέληξε.
www.kathimerini.com.cy και lesbian.gr