Δευτέρα, 30 Ιανουαρίου 2012

ΕΥΡΩΚΟΙΝΟΒΟΥΛΙΟ. ΟΙ ΔΙΩΞΕΙΣ ΛΟΓΩ ΤΑΥΤΟΤΗΤΑΣ ΦΥΛΟΥ ΛΟΓΟΣ ΑΣΥΛΟΥ

 



Historic vote extends EU asylum standards to transgender people
lgbt-ep.eu, 27/10/2011
Today the European Parliament formally adopted a new set of asylum rules for the European Union. The binding rules now include gender identity as a ground of persecution, which EU Member States must take into account. Governments have already agreed to the changes, which are final.
Until now, EU asylum law foresaw that “gender related aspects might be considered” by national asylum authorities when examining the potential persecution of specific social groups in their country of origin.
The resolution adopted today has replaced this text, and now specifies that “gender related aspects, including gender identity, shall be given due consideration”. The text now refers to gender identity specifically, and obliges Member States to consider gender-related aspects. Before, EU countries could still choose not to consider aspects linked to the applicant’s gender in asylum claims.
The text applies to all EU Member States except the United Kingdom, which opted out of EU asylum policies. The resolution was successfully drafted and negotiated by Jean Lambert (pictured), a British Member of the European Parliament in the Greens/EFA group.
This is the first time a binding EU Directive includes gender identity.
Dennis de Jong MEP, Vice-president of the LGBT Intergroup and responsible for asylum policies in the GUE/NGL group, commented: “Around the world, transgender people can be persecuted for who they are. This reviewed Directive will recognise the danger they face, and it will commit EU Member States to taking gender identity into account in asylum claims. I hope in a future revision it will also become mandatory to consider the sexual orientation of applicants.”
Sirpa Pietikäinen MEP, Vice-president of the LGBT Intergroup, added: “I am very proud that my colleagues from the centre-right EPP group supported this change, regardless of the views they hold on asylum in general. The European Union is only starting to recognise gender identity as a ground of persecution, but I hope today’s vote will help protect more lives.”
The binding rules will apply after they are transposed into EU Member States’ national law, except for the United Kingdom, Ireland and Denmark which opted out of the process. Due to access the EU in July 2013, Croatia is also expected to adapt its asylum laws.
 
Πηγή:Το απέναντι πεζοδρόμιο http://gaynewsingreek.blogspot.com

Πάπας Βενέδικτος: «Οι γκέι γάμοι είναι απειλή κατά της ανθρωπότητας».

Ως «απειλή για το μέλλον της ανθρωπότητας» αντιμετωπίζει ο Πάπας Βενέδικτος 16ος τον γάμο μεταξύ ομοφυλοφύλων καθώς υπονομεύει την παραδοσιακή οικογένεια.
Σε δηλώσεις που έκανε τη Δευτέρα, ο προκαθήμενος της Ρωμαιοκαθολικής Εκκλησίας επεσήμανε πως η παραδοσιακή οικογένεια «δεν αποτελεί μια απλή κοινωνική σύμβαση αλλά το θεμελιώδες κύτταρο κάθε κοινωνίας. Ως εκ τούτου, οι πολιτικές
οι οποίες υπονομεύουν την οικογένεια απειλούν την ανθρώπινη αξιοπρέπεια και το μέλλον της ίδιας της ανθρωπότητας».
Οι αξιωματούχοι του Βατικανού σε όλο τον κόσμο έχουν διαμαρτυρηθεί στις κινήσεις νομιμοποίησης των γάμων ομοφυλοφίλων στην Ευρώπη και σε άλλες ανεπτυγμένες περιοχές του κόσμου.
Η Ρωμαιοκαθολική Εκκλησία, η οποία έχει περίπου 1,3 δισεκατομμύριο μέλη σε όλο τον κόσμο, διδάσκει ότι ενώ η ομοφυλοφιλική τάση δεν είναι αμαρτωλή, οι ομοφυλοφιλικές πράξεις όμως είναι, και ότι τα παιδιά πρέπει να μεγαλώνουν σε παραδοσιακές οικογένειες με ένα πατέρα και μια μητέρα.


Πηγή:www.iefimerida.gr

Γκέι ακτιβιστές στο Παρίσι της συντήρησης...

Γκέι ακτιβιστές στο Παρίσι της συντήρησης.
Η αριστερή ομοφυλοφιλική κοινότητα του Παρισιού της δεκαετίας του ’80, εποχή μεταβατική και πολιτικά ταραγμένη, σε ένα βιβλίο που προκάλεσε αίσθηση το 2008.
 
Βρισκόμαστε στο Παρίσι της δεκαετίας του 1980, σε μια εποχή μεταβατική και ρευστότατη. Οι ιδεολογίες έχουν εκπέσει από τα βάθρα της αλήθειας, η πολιτική σύγκρουση αμβλύνεται με τη συναίνεση στο κέντρο, η μαζική κουλτούρα επικρατεί πλήρως με την υπερδιόγκωση των μίντια. Μεταξύ πολλών άλλων, η συζήτηση για τις ταυτότητες και τον πολιτισμικό προσδιορισμό τους οξύνεται ενώ οι μειονότητες αντεπιτίθενται και επεμβαίνουν σε μια δημόσια σφαίρα που τη χαρακτηρίζουν οι επιφυλάξεις και οι προκαταλήψεις.
Τότε αρχίζει η μακρά στροφή της γαλλικής κοινωνίας προς τη συντήρηση και τη Δεξιά αλλά και η εκτεταμένη εκμετάλλευση της σεξουαλικότητας από την οικονομία της αγοράς που έκτοτε άρχισε να κυριαρχεί παντού. Η δεκαετία του 1980, επιπλέον, ήταν «η Μεγάλη Χαρά» αλλά δυστυχώς «ύστερα ήρθε το AIDS». Για την ομοφυλοφιλική κοινότητα της Γαλλίας συγκεκριμένα «ήταν μια περίοδος εκρηκτικής εκδήλωσης και συγχρόνως μια περίοδος αναδίπλωσης» όπως επισημαίνει στο πρώτο του roman à clé (μυθιστόρημα ιδεών) ο 31χρονος γάλλος συγγραφέας Τριστάν Γκαρσιά, ο οποίος επέλεξε να διερευνήσει και να αποτυπώσει μια εποχή από την οποία δεν πρόλαβε να ζήσει επί της ουσίας παρά μόνο τις αντιφατικές συνέπειές της.
Η καλύτερη πλευρά των ανθρώπων (μεταφρασμένη εξαιρετικά από τη Μαρία Γαβαλά) προκάλεσε αίσθηση στη Γαλλία όταν κυκλοφόρησε το 2008 και τιμήθηκε με το βραβείο Prix de Flore. Ο συγγραφέας, απόφοιτος της περίφημης École Normale Supérieure και σήμερα διδάκτωρ Φιλοσοφίας στο Πανεπιστήμιο της Πικαρδίας, μας αποκαλύπτει σχετικά νωρίς τη θέση από την οποία σκέφτεται και γράφει.

Οταν η σεξουαλικότητα γίνεται πολιτική
«Το πρόβλημα με το πνεύμα της εποχής, αυτό που μυρίζεσαι, είναι ότι δεν μπορείς ακριβώς πάντα να σκέφτεσαι ότι έχεις δίκιο, επειδή έχεις πεισθεί ότι σκέφτεσαι ενάντια στην εποχή σου, ενάντια στην πλειοψηφία - γιατί δεν είσαι ποτέ, μα ποτέ σίγουρος, πράγματι, ότι αναγνωρίζεις τι είναι, πού βρίσκεται η εποχή σου» αναφέρει.

Υπήρξε όμως μια εποχή που τα πράγματα ήταν πιο απλά όπως εξομολογείται ένας από τους τέσσερις βασικούς ήρωες του βιβλίου, ο Ντομινίκ Ροσί, δημοσιογράφος της εφημερίδας «Libération», αριστεριστής ακτιβιστής για τα δικαιώματα των γκέι και πνευματικός πατέρας του Μετώπου Απελευθέρωσης Ομοφυλοφίλων, μιας μαχητικής ένωσης για την προστασία και την πρόληψη κατά του AIDS. Τότε «γαμούσαμε, κι αυτό ήταν πολιτική». Αυτή ακριβώς η ιστορική στιγμή ενδιαφέρει τον Γκαρσιά και αυτή επιχειρεί να διογκώσει με το συγγραφικό μικροσκόπιο για να βγάλει τα συμπεράσματά του για την εποχή μας. Είναι η στιγμή της αλληλεπίδρασης και της διείσδυσης του ιδιωτικού στο δημόσιο (και αντιστρόφως), η στιγμή που η σεξουαλικότητα γίνεται πολιτική και η πολιτική δύναται να καταστεί (ίσως εξεζητημένα) μια αυστηρά προσωπική υπόθεση.
Μέσα από τη χαλαρή αφήγηση του Γκαρσιά, που εκτείνεται ως και την πρώτη περίοδο της διακυβέρνησης του Νικολά Σαρκοζί, παρακολουθούμε δυο ζευγάρια των οποίων οι ζωές διασταυρώνονται, δυο ζευγάρια που τα ενώνουν επιπλέον οι εμπειρίες δυο αποσπασματικών, προβληματικών σχέσεων οι οποίες έχουν ένα άσχημο, άδοξο τέλος.

Ο Ζαν-Μισέλ Λεμποβίτς είναι ένας διανοούμενος εβραϊκής καταγωγής, μια προσωπικότητα που πέρασε σταδιακά από τον χώρο της Αριστεράς στο νεοσυντηρητικό κατεστημένο προκαλώντας κάμποσες διαφωνίες με τις αντιφατικές δημόσιες παρεμβάσεις του. Εφθασε μάλιστα να γίνει υπουργός της Δεξιάς στην προσπάθειά του να πείσει ότι στις ημέρες μας προοδευτικό μυαλό και αυθεντικός αριστερός είναι μόνον εκείνος που αντιστρατεύεται την καθεστηκυία αριστερή λογική.

Ο Λεμπό - στο πρόσωπο του οποίου πολλοί αναγνώρισαν τον τηλεφιλόσοφο Αλέν Φινκελκρό - έχει συνάψει εξωσυζυγική σχέση με τη νεαρή δημοσιογράφο Ελιζαμπέτ Λεβαλουά, τη χλωμή αφηγήτρια του μυθιστορήματος, η οποία πρώτη γνώρισε στον Ντομινίκ τον Γουίλιαμ Μιλέρ (ή Γουίλι). Η ίδια ισχυρίζεται ότι παίζει τον ρόλο ενός «ιμάντα μεταβίβασης» συναισθημάτων και διαθέσεων που τους συντονίζει, είναι άλλωστε η φίλη του Γουίλι, η συνάδελφος του Ντομινίκ και η ερωμένη του Λεμπό.

Το μίσος ισοδύναμο της πίστης
Αυτό που στοιχειώνει τις σελίδες του Γκαρσιά είναι το μίσος. Αλλοτε απροκάλυπτο και άλλοτε λανθάνον, προβάλλεται ως ένα ισχυρό ισοδύναμο της πίστης, της δύναμης που μας κάνει ικανούς για το χειρότερο αλλά και για το καλύτερο. «Το μίσος σού δίνει λόγο ύπαρξης, είναι σούπερ σημαντικό. Το αληθινό μίσος, εγώ υπάρχω μόνο γι' αυτό, όπως λέει ο Σπινόζα» αποφαίνεται ο Γουίλι, ο οποίος, παρ' ότι είναι μια επίπεδη καρικατούρα, περιέργως είναι και ο πιο ενδιαφέρων χαρακτήρας στην ιστορία μας.

Πρόκειται για ένα παράξενο, ακατανόητο πλάσμα από την επαρχιακή πόλη Αμιέν που έφθασε στο Παρίσι άνεργος και βρισκόταν στη γύρα ώσπου να τον μαζέψει και να τον κάνει σύντροφό του στη ζωή και στους αγώνες, για περίπου πέντε χρόνια, ο Ντομινίκ. Είναι και οι δυο φορείς του AIDS.

Από ένα σημείο και έπειτα ο αυτοκαταστροφικός Γουίλι στρέφεται κατά του μέντορα και συντρόφου του προπαγανδίζοντας ότι όσοι υπερασπίζονται το σεξ με προφυλάξεις «θέλουν να απαγορεύσουν την ηδονή, είναι καθαρά πολιτικό το θέμα». Ο Ντομινίκ από αγαπημένος εραστής μετατρέπεται, μέσα από κάποιες αφόρητα εγκεφαλικές σελίδες, σε «ευνουχίστρια γιαγιά των πούστηδων, υπερασπιστή της καπότας, ένεκα που δεν του σηκώνεται πολύ, και δολοφόνο».
Γενικότερα, οι ήρωες του Γκαρσιά δεν είναι αυτόνομοι μυθοπλαστικοί παίκτες. Μοιάζουν περισσότερο με αχθοφόρους των (κατά τ' άλλα κρυστάλλινων) ιδεών του δημιουργού τους. Σε κάθε περίπτωση, πάντως, πρόκειται για ένα μυθιστόρημα που θα σας κερδίσει στο τέλος με τη μεγαλύτερη αρετή του: τον εξοβελισμό της πολιτικής ορθότητας από όπου και αν προέρχεται.

Πηγή:www.tovima.gr

First same-sex weddings take place across New York City!(με μια τεράστια καθυστέρηση)

The Big Apple said "I do" to a new era of gay rights this morning and celebrated New York City's first same-sex weddings.
Chelsea residents Phyllis Siegel, 77, and Connie Kopelov, 85, got hitched at the marriage bureau on Worth Street in Lower Manhattan at 9:02 a.m., setting off wedding bells across Gotham.
City Council Speaker Christine Quinn, who is openly gay, witnessed the ceremony that was officiated by City Clerk Michael McSweeney.
‘‘It was just so amazing,’’ said Siegel, who has been with her love for 23 years. ‘‘It’s the only way I can describe it. I lost my breath and a few tears.’’
Phyllis Siegel (rear) and Connie Kopelov (front) celebrate after becoming the first same-sex couple to get married in New York City the day the state's gay marriage law went into effect.
AFP/Getty Images
Phyllis Siegel (rear) and Connie Kopelov (front) celebrate after becoming the first same-sex couple to get married in New York City the day the state's gay marriage law went into effect.
She added: ‘‘This is the first day of the rest of our lives.’’
* In Brooklyn, retired nurse Michael Faurey, 63, and Bobby Amagna, 65, celebrated their nearly two-decade-old relationship in matrimony.
‘‘It’s [been] an 18- year struggle,’’ said Faurey. While the two grooms nonchalantly exchanged vows, judge Ellen Spodek, who officiated their ceremony, broke down in tears.
* Meanwhile at Queens Borough Hall, Greg Levine, 32, and Shane Serkiz, 33, were the first ones to show up to tie the knot, and they celebrated their 11-year relationship.
Serkiz said he hopes today’s weddings bring hope to future generations of gay Americans: "I hope this makes it a lot easier for gay and lesbian youth to understand that who they are is OK . And it definitely gets better."
* Up in The Bronx, youth pastor Carmen Hernandez, 48, and dental assistant Doris DeArmas, 50, tied the knot. When they sealed the borough’s first same-sex marriage, DeArmas told her love: ‘‘I’ve got you.’’
* Then down in Staten Island, a pair of Long Branch, NJ, lovebirds — Bedelia Sanchez, 47, and Lavern Rivera, 50 — got hitched even though their state won’t recognize the nuptials.
‘‘We have six grandchildren together,’’ Sanchez said. ‘‘We want them to understand that even though we’re homosexuals, we love each other and are very serious about our family.’’
The Big Apple weddings followed dozens of other same-sex ceremonies, conducted in the wee-early morning hours when the state’s historic Marriage Equality Act officially took effect.
Under a steamy half-moon at the stroke of midnight, Dee Smith, 25, and Kate Wrede, 21, signed their license at the North Hempstead Town Hall in Manhasset.
Kate -- in a traditional white wedding gown -- and Dee, who donned a tux, then walked across the street to a romantic park gazebo to tie the knot.
The Patchogue duo were exchanging vows by the stroke of twelve -- and then rode off for their honeymoon night in a white Rolls Royce.
Smith said she and her bride were overwhelmed by all the attention leading up to the happy event.
"We're humble people," she laughed.
They got engaged in May and thought they'd get hitched out of state next year. But when New York legalized gay marriage a month ago, Smith and Wrede set out to make history with their "I do's."
They rushed their way through selecting a gown, a tuxedo, and a limo, planned an elaborate Jewish ceremony at the Viana Hotel, and even got a cake from TLC's "Cake Boss" Buddy Valastro. But up until late Friday afternoon, Smith and Wrede didn't know if they would have the necessary paperwork in place to officially wed.
At the last minute, they learned that North Hempstead town clerk Leslie Gross was going to open Town Hall at midnight to issue a marriage license to two dear friends.
Smith and Wrede contacted Gross to ask for help, and she agreed to give them a midnight marriage license as well.
But the couple had to produce their own Supreme Court Justice to be present to waive a state law that mandates a 24-hour waiting period after a license is issued.
"They found a Queens justice willing to come out here at midnight. I don't know how they did it, but they did," said Gross.
Other couples around the state were also eager to claim first-married status.
In Albany, 10 couples exchanged vows at City Hall at 12 a.m.
In Niagara Falls, longtime partners Kitty Lambert, 54, and Cheryle Rudd, 53, made a splash with a midnight wedding on Luna Island, at the feet of the gushing Horseshoe Waterfalls.
"We're so proud of everybody who crawled up this hill with us," Lambert, her eyes filled with tears, told the Buffalo News.
"This wasn't done with just the two of us. Every single person here played a part in getting this law passed."
Earlier, Lambert noted "Our wedding invitations said, 'It was well worth the fight.' "
She wore a sparkly azure dress she made herself. Rudd was decked out in a white, tailed tuxedo, and their grandkids carried the flowers and rings for them.
"When I was a little girl I dreamed one day of being married at Niagara Falls," said Lambert. "The feelings you get while you stand there, it's just instantly romantic."

Πηγή:www.nypost.com